photographer

  καποιος με ρωταγε αποψε για την Βjork; και γιατι οι ανθρωποι κανουν πως γιορταζουν; ...επειδή οι γιορτινές μέρες, δεν είναι ποτέ γιορτινές αν είναι μόνο αυτές, που έτσι κιαλλιως δεν είναι, όταν τόσα γίνονται γύρω μας και εμείς κοιτάζουμε με λύπη την καημένη την γαλοπούλα που στέκει ξαπλωμένη στο τραπέζι, αν υπάρχει τραπέζι, να πληρώνει αιώνες τώρα, το ΄΄λάθος΄΄ της να πει ελευθέρα την γνώμη της όταν αντίκρισε το νεογέννητο του κρίνου και επειδή  το μυαλό δεν θέλει πολύ να δει αλλιώς τα πράγματα και επειδή η πολύ κλεισούρα δεν ανοίγει δρόμους και επειδή , ο Ναπολέων Λαπαθιώτης δεν ζει ανάμεσα μας, καληνύχτα σας, που λένε...

  οταν δεν εχει δουλεια ο διαολος γαμ$@#%$@ τα παιδια του και που να ηξερε ο Ριτσος οταν εγαφε για την μοναξια και κατι πορτες που ανοιγουν μονες τους πως υπαρχει και ο Τζακ ο Ντανιελς, ενα κομματι ξυλο και κατι μπογιες, ξεχασμενες και μπαινει η ανοιξη και γινετε ετουτο, περα απο την Αφρικη.

  απαθανατίζω     < αρχαία ελληνική απαθανατίζω < ἀπό + ἀθάνατος + -ίζω  Ρήμα απαθανατίζω (παθητική φωνή: απαθανατίζομαι) χαρίζω σε κάποιον ή κάτι (μεταφορικά) την αθανασία απεικονίζοντας τη μορφή του σε ένα έργο τέχνης, λογοτεχνικό ή εικαστικό Άλλες μορφές αθανατίζω Συγγενικές λέξεις απαθανάτιση απαθανάτισμα απαθανατισμένος απαθανατισμός → δείτε τις λέξεις από, αθάνατος και θάνατος πέστο φωτογραφία να ...συνεννοηθούμε

  Εσύ, λίγο πριν βάλεις το κλειδί στην πόρτα, σήκωσες το κεφάλι και έμεινες με το στόμα ανοιχτό να κοιτάς τον ουρανό. -Θα εκραγεί, είπες.  Είναι τόσο λαμπερό.  Μα καλά Σείριος-Πρόκυνα- Μπετελγκέζ, το χειμερινό τρίγωνο. Σε ρώτησα τι ακριβώς λες. Συνέχισες. -Ο Σείριος είναι ο πρώτος λευκός νάνος που ανακαλύφθηκε, το πιο λαμπερό αστέρι και βρίσκεται στον αστερισμό του Μεγάλου Κύκνου. Χαμογέλασα, ήθελα να σε ρωτήσω αν «έρχεσαι» ειρηνικά, αλλά δεν το έκανα. Ήσουν απόλυτα σοβαρή και δεν άφηνες περιθώρια για χιούμορ. Ήταν άλλωστε η ώρα που το φως λιγόστευε και είχε αρχίσει να χάνεται. Τώρα σειρά είχαν τα σχήματα. Τα μάτια είχαν γυρίσει προς τη νύχτα. Τα μπαγκάζια άλλος τα κουβαλούσε, όσο για νερό μέσα στο αυτοκίνητο, ούτε λόγος. Έγκλειστος, δεν το καταδέχτηκε. Αφού βολεύτηκε στο δωμάτιο, διάλεξε τη …μεριά του, βρήκε και το πώς θα απλώσει την τροφή, το νερό. Ανασήκωσε το σώμα του, σχηματίζοντας ένα μικρό μαύρο τοξωτό γεφύρι, απόντος νερού. Έγλειψε λίγο το πρόσωπο και βγήκε για τη...

  Μετράς τον χρόνο κάθε φορά, μα τον λογαριασμό τον κρατάει εκείνος. Ο χρόνος νοείται η ακαθόριστη κίνηση της ύπαρξης και των γεγονότων στο παρελθόν, το παρόν, και το μέλλον, θεωρούμενη σαν σύνολο. Γενικότερα, χρόνος χαρακτηρίζεται η ακριβής μέτρηση μιας διαδικασίας από το παρελθόν στο μέλλον.  Χάρτινες βαρκούλες ριγμένες στο νερό ένα πράγμα. - Την δίαιτα την συνεχίζεις; - Ναι - Το τσιγάρο τα ελάττωσες; - Όχι Η φωνή της Μαρίας κουβαλούσε αλμύρα απόψε. Συνήθως είναι ήρεμη, σταθερή, μια φωνή που έρχεται από το βάθος και στο βάθος, με βάθος κατευθύνετε. Απόψε ήταν αλλιώς. Ένιωσα πως κάτι είχε συμβεί. -Σήμερα έφυγε ένας φίλος... Στο πένθος ο κόσμος γίνεται φτωχός, ταπεινός, φοβάται κάπως. Στο πένθος ο κόσμος μικραίνει και μοιάζει κενός περιεχομένου. Αδειάζει ο κόσμος. Ωραίος Άνθρωπος ο Δημήτρης. Ελεύθερος, με λόγο και Μπέσα. Πολυταξιδεμένος και σε ταξίδια δύσκολα, ταξίδια που μια φορά πας και δεν θα πας, εάν δεν αγαπάς τον κόσμο πλατιά και με χρώματα. Αλληλέγγυος, κοινωνικά ευαίσθ...

Μπροστά μου ακριβής ορθώνεται η πόρτα και δεξιά όπως την κόβω, ένα μούλικο παράθυρο με φως, μέσα έξω να πηγαινοέρχεται. Σαν ταξίδι αλέ ρετούρ. Εσένα; -Με κάνεις να μην θέλω να θυμάμαι, λησμονώ τα δοσμένα και τις νύχτες ανταριάζομαι... Εσένα φυσικά σε θυμάμαι. Τα μάτια σου προσευχητάρι, υλική μα ευκολόπιστη. Θυμάμαι που καραμέλωνες τα δέντρα τις νύχτες που είχε χιόνι.  Φυσικά θυμάμαι. Σου άρεσε ο Ρεμπό και ο Καζαντζάκης. Σου άρεσε να με κοιτάς που έσκαβα βαθιά τον ουρανό και κάθε που κιότευα μου’ φερνες δαχτυλίδια σε ποτήρι παγωμένο. Ήσουν ευκολόπιστη όμως. Τέσσερις νύχτες σε ανάσες, την πρώτη φορά που γλυκοχάραξε χαμόγελο λούνα παρκ. Μετά η τρέλα.  Μεθυσμένα βήματα να φράζουν όλους τους δρόμους. Οι Άγιοι να κάνουν θαύματα την κατάλληλη ώρα, εκείνη που εσύ πόναγες, μα που  αγαπάς τη θάλασσα όταν λυσσομανά. Περιστρεφόμενο οικόπεδο σε γειτονιά που χάθηκε, ναι, ε και; Εγώ από την άλλη μήνες τώρα αγιάτρευτος, παιδεμένος, αιμόφυρτος, περιστρέφομαι σαν να υπάρχω. -Λοιπόν, έχουμε...

  Γενέθλια σήμερα 11 χρόνια μετά ΔΕΝ ΘΑ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ ΔΕΝ ΘΑ ΣΑΣ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΞΕΧΑΣΕΤΕ Ήταν ξημερώματα του Άγιου Σπυρίδωνα (μεγάλη η χάρη του), εγώ ΄΄έστηνα΄΄ μια έκθεση στο κτίριο της καλών τεχνών στην Πειραιώς.  Χτύπησε το τηλέφωνο, στην άλλη Άκρη της γραμμής ο Σάκης Π: - κουμπάρε, μπήκαν... Αυτό ήταν, ποτέ δεν έμαθα τι απέγινε εκείνη η έκθεση 11α γενέθλια σήμερα από την εισβολή των δυνάμεων καταστολής στην Κερατέα.  Χρειαστήκαν 128 μέρες για την απόδειξη πως το Κράτος ΔΕΝ είναι ανίκητο.