photographer

  Στο αγνάντι του βράχου του Φιλοπάππου κάτω από το μνημείο, σκοτεινιάζει, λοξόμεριάζει το φως μέρες τώρα Είναι και ο καιρός βαρύς κάνει  τα δικά του καλοκαιριάτικα. Έτοιμος να αρχίσει το κλάμα. Τσαμπουκαλεύεται μόνο το απογευματινό φως, εκείνο το ατίθασο πορτοκάλι, μόνο εκείνο αντιστέκεται. Από δω, από τούτη τη μεριά της πόλης, η γειτονιά μου μοιάζει με γειτονιά που αγάπησα πολύ, μία άλλη. Γλάροι παχύσαρκοι περνούν αργά  πάνω από το κεφάλι μου επιστρέφοντας από το φαγοπότι στη χωματερή στα Λιόσια και τώρα χορτάτοι και υπναλέοι έχουν πάρει την ντουγρού την κατηφόρα για τη θάλασσα. Δεν έχει θάλασσα η γειτονία μου  γειτονιά μου, γιαυτό τα απογεύματα οι γλάροι μοιάζουν με βομβαρδιστικά. Επισκέπτες. Έτοιμα να σκορπίσουν πόνο από ψηλά, να αφήσουν την πραμάτεια τους όπως κάνουν συνήθως στην άλλη μου γειτονιά. Να σκορπίσουν θάνατο, πόνο, πανικό, φόβο. Θα γκρεμίσουν σπίτια, θα διαλύσουν όνειρα. Γυαλίζει η ταράτσα με την μπουκαμβίλια εκεί που  λίγες μέρες πριν είχαν στρώ...

  Κοίταξε τώρα Ναι τώρα βρίσκεσαι κάτω από τα σκεπάσματα της ζωής σου ότι πέρασε, πέρασε. Ανήκει στο παρελθόν, κάτω από χαλάσματα βρίσκεσαι και για μία φορά ακόμα κάνεις θόρυβο, δεν είναι αρκετός όμως για να χρησιμοποιηθεί σαν alarm να προλάβει να σε σώσει, να σε προλάβει, να προλάβεις. Παρελθόν, παρόν. Ίσως και μέλλον, μαζί ταυτόχρονα. Τίποτα πιο οδυνηρό από το ίσως, πονάει όσο τίποτα, άκου ... ίσως... Δηλαδή μπορεί ναι Μα το ίδιο μπορεί και όχι κι αν μιλάς Για ζαχαρωτά το πρόβλημα μπορεί να μην είναι πολύ μεγάλο Πιθανόν να τα βρει στο μέτρημα man μιλάς για τη ζωή τότε όλα είναι διαφορετικά. 

  - Τι σου συνέβη; Κοιμόσουν; Η επιδρομή έγινε όσο κοιμόσουν;» ρωτάει ένας γιατρός. το μικρό παιδί που μετά βίας ψελλίζει: - «ναι». - Μην φοβάσαι. Τελείωσε. Δεν γίνονται άλλες επιδρομές. Τελείωσε. Μην φοβάσαι. Είμαστε εδώ μαζί σου. Εντάξει; Τελείωσε. Του λέει ο γιατρός και τον παίρνει αγκαλιά. Ο μικρούλης ξεσπά σε κλάματα εκτονώνοντας τον φόβο και την φρίκη που έζησε. Επέζησε. Στα τεράστια μάτια του, χωράει ο κόσμος όλος. Ετούτος που ζει μα και ο άλλος που ονειρεύεται, όταν δεν βομβαρδίζουν την γειτονιά του. Κάποιοι είπαν πως τον λεν Αχμέτ, κάποιοι άλλοι, Χουσεήν. Γιώργο, Νικόλα, Μπίλ, Ρόναλντ, Κλάους, Ουμπέρτο, το όνομα δεν έχει καμία σημαία. Είναι ζωντανός. Επέζησε. Όσο το κεφάλι του γυρίζει μηχανικά, δεξιά, αριστερά, το κορμί του τρέμει. Τρέμει σύγκορμος, σαν κτίριο που έχει χτυπηθεί και είναι έτοιμο να καταρρεύσει. Τρέμει και τότε ένα χέρι αγγίζει τον δεξί του ώμο, φοράει λευκό γάντι και λίγο πάνω από τον αγκώνα ξεχωρίζει ένα κομμάτι γαλάζιο ρούχο Είναι γιατρός. - Τι σου συνέβη...

  α μην ξεχάσω μόνο βαφή για τα μαλλιά για τα τριαντάφυλλα να πάρω... Χάνομαι με δική μου επιλογή και δική μου ευθύνη στην σιωπή και στις χαραμάδες ενός χώρου αδιέξοδου χωρίς φως όπου οι θεοί δεν έχουν καμία δουλειά και καμία υπόσταση. Εδώ που το σώμα γίνεται δρόμος για άπειρα λάθη για οράματα για μαγγανείες και δείγματα ευτυχίας. Για μεθυσμένους έρωτες αλλά ποτέ για όνειρα. Αν οι ικέτες έχουν κάνει σωστά την δουλειά τους με ευθύνη και μεγαλοψυχία τότε έχω ελπίδα κάποια από τα κύματα τις πρωινές ώρες να έρθουν στην σειρά σαν λέξεις προσευχής και να ξεπλύνουν τις πληγές. Αν όχι τότε σταγόνες από μάτια πυρακτωμένα μετά το τρακάρισμα θα κολυμπούν μέσα μου σε μια ατέρμονα προσπάθεια να με δροσίσουν. Μα όλο και περισσότερο θα με καίνε. Το κορμί θα γεμίσει δρωτσίλες θα ακούω φωνές και γεύση από τα σταφύλια των χειλιών σου θα στέκει αμέτοχη δίπλα σε μια ομορφιάπαρίσακτη και αμειβόμενη. Εγκεφαλική ρηγμάτωση εγκάρσια μέσα μου και έξω ένα κρύο να σε διαπερνάει σαν καυτό σίδερο. Δεν υπάρχουν ...

  ΝΑ ΘΥΜΑΣΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΤΗΝ ΓΑΖΑ ΤΑ ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ ΔΙΨΑΣΜΕΝΑ ΚΑΙ ΠΕΙΝΑΣΜΕΝΑ

  Ένα κονβόι με πρόσφυγες αμάχους στη Γάζα που χτυπήθηκε από φονική αεροπορική επιδρομή ταξίδευε σε έναν από τους δύο δρόμους που προσδιορίστηκαν από τον ισραηλινό στρατό ως «ασφαλείς διαδρομές» προς το νότιο μισό της λωρίδας, σύμφωνα με ανάλυση. Η βομβιστική επίθεση το απόγευμα της Παρασκευής στην πόλη της Γάζας, η οποία σκότωσε 70 άτομα, ανάμεσά τους παιδιά, για την οποία η Χαμάς κατηγόρησε το Ισραήλ, σημειώθηκε στην οδό Salah-al-Din, μια κύρια οδό στον θύλακα, όπου ζουν παγιδευμένος ένας πληθυσμός 2,3 εκατομμυρίων ανθρώπων. Η ερευνητική μονάδα Forensic Architecture στην παλαιστινιακή οργάνωση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, al-Haq, χρησιμοποίησε αεροφωτογραφίες και αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να εντοπίσει τον τόπο της επίθεσης, κοινοποιώντας τα ευρήματά της στον Guardian. Στο ίδιο συμπέρασμα κατέληξε και η μονάδα Verify του BBC. Βίντεο και φωτογραφίες από τα επακόλουθα της επίθεσης δείχνουν 12 πτώματα, τα περισσότερα από τα οποία είναι γυναίκες και παιδιά, το μικρότερο ...

  1. Η Χαμάς έριξε μέχρι και 5.000 μη κατευθυνόμενους πυραύλους (ρουκέτες), κάποιοι εκ των οποίων είχαν βεληνεκές 100 – 150 χιλιόμετρα. Η Λωρίδα της Γάζας είναι μια περιοχή με πλάτος 6 – 12 χιλιόμετρα και μήκος ΜΟΛΙΣ 45 ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ, δηλαδή είναι μια περιοχή τέσσερις (4) φορές μικρότερη από το νησί της Ρόδου. Όχι μόνο να φτιάξουν πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς αλλά ούτε να τους δοκιμάσουν δεν μπορούν.[i, ii] 2. Οι 5.000 πύραυλοι εκτιμάται ότι κοστίζουν συνολικά από 7 έως 15 εκατομμύρια (δολάρια) ενώ το ΑΕΠ της Λωρίδας της Γάζας είναι μόλις λίγο πάνω από 500 εκατομμύρια (δολάρια ανά τρίμηνο), τη στιγμή μάλιστα που οι Παλαιστίνιοι που ζουν εκεί δεν έχουν καν πόσιμο νερό. Το τελευταίο πράγμα που μπορούν να φτιάξουν ή να αγοράσουν είναι πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς, ή ακόμα περισσότερο να οργανώσουν μεγάλες στρατιωτικές επιχειρήσεις.[xxvi] 3. Σχεδόν ένα μήνα πριν, η διοίκηση Μπάιντεν απελευθέρωσε κεφάλαια ύψους 6 δισεκατομμυρίων δολαρίων προς το Ιράν, το οποίο είναι και ο βασικός προμηθευτ...